तिम्रा आदी देव भन्दा अघि आएर
उभिरहेछु यो माटोमा ।

शदाब्दीऔं देखि
खरानी रंगको यो शहर
खरानी रंगको यो सडक
खरानी रंगको यो सभ्यता र
खरानी रंगको तिम्रो सनक बिचमा
एउटा हरीयो रंगको उपस्थिती
दाबि गरेको छु,
धुप, धुवाँ, धुलो र धपेडिमा
शितल छाति फिंजाएको छु,
तिम्रा आदी जस्तै
बिष पिएर अमृत बाँडीरहेकोछु ।
तिम्ले गर्व गर्ने मानवताको
कुन बिधानमा लेखिएको छ,
मेरो मृत्युदण्ड ?
एउटा तपसीको मृत्युदण्ड
अंगालो भरी हुर्कन्छन् बचेराहरु,
पात पातमा लुकामारी खेल्छन् र प्रेम गित सिक्छन्
मन्टेश्वरीमा ताराबाजि सिके झैं
तिम्रा लालाबालाहरुले,
भन सभ्यताको कुन मन्त्रले दियो
आमाको स्तन बेच्न र काख भाँच्न
एउटा तपसीलाई मृत्यु दण्ड दिन ।